Open Water vs. Basen – Dlaczego w jeziorze Twój kraul “głupieje”?

Sezon na otwarte wody (Open Water) zbliża się wielkimi krokami. Wiele osób, które świetnie radzą sobie na 25-metrowym basenie, przeżywa szok po wejściu do jeziora czy morza. Nagle nie ma czarnych linii na dnie, nie ma murku, od którego można się odepchnąć, a woda jest ciemna i zimna.

Dlaczego pływanie “w naturze” jest trudniejsze?

• Brak punktów odniesienia: Na basenie płyniesz prosto, bo widzisz fuge między kafelkami. W jeziorze, bez nawigacji, większość pływaków kręci kółka.
• Nawigacja (Sighting): Musisz podnosić głowę nad wodę, co drastycznie psuje Twoją pozycję ciała. Nogi opadają, a Ty zaczynasz “walczyć” o przetrwanie.
• Psychika: Brak widoczności dna u wielu wywołuje lekki lęk, który przyspiesza tętno i skraca oddech.

Jak się przygotować? Zacznij już teraz na basenie! Co drugą długość basenu podnoś wzrok przed siebie (nie na boki!) tuż przed fazą wdechu. Ćwicz pływanie “w kontakcie” – poproś znajomego, by płynął tuż obok Ciebie, ocierając się ramieniem. W jeziorze na starcie triathlonu to standard!

Pamiętaj: w Open Water technika “basenowa” musi zostać lekko zmodyfikowana. Wyższa kadencja ramion i mocniejsza nawigacja są ważniejsze niż idealnie długi poślizg. Nie daj się zaskoczyć pierwszej piance w sezonie – zacznij oswajać te różnice już w marcu.

Planujesz w tym roku swój pierwszy start w triathlonie czy zostajesz wierny kafelkom?